FANDOM


Istoty o nadprzyrodzonych zdolnościach powstałe miliony lat temu. Zrozumienie ich wykracza poza zdolności rozumowania zwykłych śmiertelników. Bogowie jako istoty nieśmiertelne zajmują się sprawowaniem przeróżnych funkcji w niebiosach, gdyż każdy bóg z wyjątkiem tych wygnanych posiada swoją określoną domenę, która przypisuje mu zarówno funkcje jak i przeróżne moce. Wypełnianie przydzielonych im obowiązków gwarantuje harmonię i porządek w całym wszechświecie. Mimo to wielu bogów wciąż postępuje według własnych celów bądź zasad zaburzając tą harmonię nie tylko w niebiosach ale również w innych wymiarach. Po wielu konfliktach i wojnach w niebiosach bogowie podzielili się na 3 odłamy: bogów harmonii, bogów neutralnych oraz bogów chaotycznych. Jak się okazuje największą przewagę posiadają bogowie chaotyczni ze względu na ich dużą liczebność i pozyskiwanie olbrzymich ilości mocy z przeróżnych chaotycznych działań w innych wymiarach.

Bogowie Harmoni

Xemorght - Bóg czasu oraz pierwszy cesarz bogów. Patron chronomagów oraz beztwarzowców. Pierwotnie uznaje się go za praojca pozostałych bogów ze względu na to, że udało mu się miliardy lat temu ujarzmić aurę dla własnych potrzeb stając się samemu boską istotą. Razem z Azerionem i swoim synem Paradox'em stworzył rasę ludzką. Pierwsi ludzie zostali za jego namową stworzeni na wzór bogów oraz ulepieni z tzw. boskiej formy. Nadał im również cechy mistyczne aby wyznawali jego oraz resztę bogów wzmacniając ich świętą mocą. Od czasu odrzucenia przez niebiosa, Xemorght stracił większość swych wpływów w niebiosach, w tym tron. Po przebudzeniu, ogłosił przyszłą czystkę w niebiosach, jednocześnie zostając najważniejszym doradcą Chillim.

Azerion - bóg harmonii oraz zniszczenia, brat Xemorghta. Patron anarchistów tyranów, a nawet niektórych demonów. Azeriona czciło tak wiele wyznawców, że z kultu azerionistów utworzyła się oficjalna religia zwana Azerionizmem, niestety pomimo utraty nadmiaru aury chaotycznej jego wyznawcy wciąż wyznają jego chaotyczną osobowość. Jego przeciwstawne domeny są wynikiem jego chaotycznego zachowania i wykluczających siebie nawzajem mocy. Obie te domeny często powodują, że Azerion w różnych momentach zachowuje się inaczej niż zwykle. Jako jeden z nielicznych jest przypisywany zarówno do bóstw harmonijnych jak i chaotycznych mimo, że oficjalnie wywiera poparcie dla swojego brata. Obecnie zdecydowanie dominuje w nim aura harmonijna mimo, że wciąż pozostaje bogiem zniszczenia oraz chaosu. Jego wymiar - niesławne pustkowie Azeriona jest dosłownie cmentarzyskiem dla wielu upadłych bogów, którzy są często torturowani przez jego małżonkę Catherine.

Aniviel - Bogini miłości oraz strażniczka domowego ogniska. Jest patronką rodzin a także kochanków i uwodzicieli. Jest matką Yril, Chillim oraz byłą żoną Svantevita. Przed tzw. upadkiem nieba czyli wojną między bogami, a buntownikami boskimi, Aniviel od zawsze uważała swojego męża za ogarniętego rządzą władzy potwora. Mimo to starała się wychować swoje dzieci jak najlepiej aby w razie czego mogły go zdetronizować, lub zasiąść na boskim tronie po obaleniu jej krwawego męża.

Chilim - Boska Cesarzowa, córka Aniviel oraz Svantevita. Mylnie uznawana przez większość z bóstw, jakoby była zaręczona z Xemorghtem. Po obaleniu jej ojca zasiadła na boskim tronie i do teraz sprawuje tam władzę. Ku jej niezadowoleniu, nie ma ona możliwości wymuszenia na anarchistycznych, chaotycznych bóstwach posłuszeństwa, póki mają oni znaczną przewagę nad domeną harmonii i neutralności.

Yril - Córka Svantevita oraz Aniviel, siostra cesarzowej. Jako młoda bogini trzyma się u boku swojej siostry i nie zajmuje szczególnej roli w niebiosach. Być może ze względu na to że była wychowywana na ziemi jako normalne dziecko, dużo osób ją wręcz ignoruje.

Myzrael - Ostatni Archanioł, obecnie bóg sprawiedliwości, skruchy oraz światła, a także władca aniołów. Jest patronem paladynów kapłanów oraz sędziów. Jest przedstawicielem boskiego wymiaru sprawiedliwości, który rozstrzyga przeróżne przewinienia wśród bogów. podczas wojny z demonami pokonał swojego splugawionego brata wówczas władcę piekła Bethrezena, którego uwięził w runicznym więzieniu i uratował Eller przed zagładą razem z resztą bogów. Za rządów Svantevita Myzrael opuścił razem z resztą aniołów niebiosa z uwagi na wyjątkowo chaotyczny charakter nowego władcy. Gdy Xemorght doszedł do władzy Myzrael powrócił do niebios razem z wszystkimi aniołami, gdyż uznał jego rządy za wystarczająco harmonijne.

Seris - Boska wyrocznia, była żona Skarana oraz matka Vlados'a i Veradux'a. Patronka wróżbitów oraz szarlatanów. Jej niewytłumaczalne zdolności do przepowiadania przyszłości zostały niegdyś zauważone przez byłego boga śmierci Skarana, który porwał ją z Eller do niebios. Seris została jego żoną i dała życie jego dwóm synom- Vladosowi oraz Veraduxowi. W momencie gdy przepowiedziała jego upadek Skaran wpadł w szał i brutalnie ją oślepił po czym wygnał z swojego wymiaru razem z Veraduxem, który zawsze stał po stronie matki. Po tym została przyjęta przez Svantevita do boskiego pałacu i pełniła funkcję wyroczni. Seris widząc jego okrutne rządy za namową Veraduxa zmanipulowała Svantevita fałszywymi przepowiedniami o jego zwycięstwie aby zmusić go do wielu nieprzemyślanych decyzji, które przypieczętowały jego upadek. Po upadku Svantevita wycofała się nieco z życia bogów i przeniosła się razem ze swym synem do pewnego zapomnianego wymiaru. Obecnie jej niejasne przepowiednie wciąż są dla wielu bogów źródłem wiedzy o przyszłych wydarzeniach, a ich sens staje się w pełni zrozumialy dopiero gdy te wydarzenia nastąpią.

Warian- Bóg mądrości, sztuki i filozofii. Patron naukowców, artystów oraz urzędników. Od wielu milionów lat pełni funkcję boskiego skryby spisującego zmiany i wydarzenia występujące zarówno w niebiosach jak i w innych wymiarach. To on według legendy wymyślił języki którymi posługują się obecnie zarówno bogowie jak i ludzie. Jego historia pokazuje, że jest niezwykle lojalny i zawsze staje po stronie boskich władców niezależnie od tego czy ich czyny są słuszne, czy też nie. Pewne jest, że darzy wszystkich bogów harmoni ogromnym szacunkiem.

Hegrim- Bóg radości, szczęścia oraz wolności, ale również pijaństwa i obżarstwa. Jest patronem liberałów, tzw. hegrimów (ludzi wyznających filozofię hegrimską głoszącą niepohamowane korzystanie z życia, zabaw a także ciągłego dążenia do przyjemności), arlekinów, karczmarzy, pijaków oraz kucharzy. Pomimo bycia przedstawicielem zarówno domen harmonijnych jak i chaotycznych Hegrim jest zdecydowanie w grupie bogów harmonijnych. Charakteryzuje się rubasznym poczuciem humoru, niezwykle hedonistycznym podejściem do życia oraz ogromnym optymizmem nawet w sytuacjach beznadziejnych. Krąży o nim wiele przedziwnych legend jak np. pieśni o tym jakoby Hegrim miał wynaleźć alkohol poprzez przypadkowe zmiażdżenie krzewu winnego lub, że wymyślił sztuki walki, gdy po potężnej dawce alkoholu próbował przepłoszyć kruki ze swojego pola. Hegrim nie zna umiaru ani w swoim obżarstwie ani w ciągłym nadużywaniu alkoholu. Wielu bogów uważa, że nie trzeźwiał od ponad 5 tyś lat. Od zawsze jego stosunek do zmian w niebiosach był całkowicie olewający, gdyż wolał się nie wtrącać w sprawy jak to ma w zwyczaju mówić "wiecznie niezadowolonych bożków".

Bogowie Neutralni

Paradox – Bóg paradoksu, psychologii oraz kosmosu. Patron wszystkich enigm (Różnych aspektów istot występujących w różnych rzeczywistościach), enigmatów (Różnych wersji jednej osoby pochodzących z tej samej rzeczywistości ale innego wymiaru) oraz eidolonów (pomniejszych enigm, które powstały na wskutek odmiennych decyzji istoty, które wpłynęły znacząco na jej przyszły los), a także patron astrologów, psychologów i magów umysłu. Jako syn Xemorghta uczestniczył w tworzeniu człowieka dodając mu cząstkę psychologiczną, która umożliwiła powstanie milionów różnych charakterów i mentalności oraz umożliwiając człowiekowi myślenie,komunikowanie się oraz rozwiązywanie problemów. Paradox dąży do równowagi we wszechświecie za wszelką cenę często posuwając się do dość dziwnych i skomplikowanych działań, które rozumie tylko on. Według wielu jako jedyny zna tajemnicę egzystencji ale jak dotąd z nikim się nią nie podzielił.

Linea – Bogini lenistwa, obojętności oraz odpoczynku. Siostra Hegrima. Jest w stosunku do większości wydarzeń absolutnie obojętna i tak naprawdę pragnie jedynie świętego spokoju aby nikt nie zakłócał jej snu. Pomimo posiadania bardzo potężnych mocy jak np. natychmiastowe wywoływanie obojętności oraz znudzenia nawet u bogów, nie wykorzystuje ich w pełni, gdyż najczęściej nie widzi w tym potrzeby lub jest zbyt leniwa żeby wypowiedzieć inkantację. Jej jedyną funkcją jest wywoływanie u istot zmęczenia aby przez zbyt duży wysiłek nie padły martwe oraz obojętności jednocześnie u ludzi skrajnie złych jak i skrajnie neutralnych.

Magni– Bóg aury, zaklęć oraz mutacji zarówno fizycznych jak i nadnaturalnych (np. mutacje magiczne). Patron wszystkich magów, czarnoksiężników czarodziejów itp. Jest ostatnim przedstawicielem antycznej rasy Rubikonów czyli przedziwnych istot, które były uzależnione od gromadzenia aury i eksperymentowania z magią i różnymi mocami. Nadmiar aury spowodował ich wymarcie. Jedynym osobnikiem, który przetrwał był sam Magni, ponieważ Xemorght wyewoluował go w boską formę po tym jak Magni'emu udało się pozyskać nieco aury od bogów i umieścić ją w wymiarach średnich co dało istotom ziemskim możliwości do studiowania i nauki zaklęć oraz posiadania zdolności nadprzyrodzonych. Z czasem boska aura w wymiarach została sprawnie zmniejszona aby istoty nie stały się zbyt potężne i nie mogły konkurować z bogami. Od tamtego czasu jednak zdarzały się dziwne wzrosty ilości boskiej aury w wymiarach takich jak Gantasmara co powodowało chaos i śmierć wielu ludzi. Wielu bogów uważa, że to właśnie Magni w formie jakiegoś dziwnego eksperymentu umieścił w tych wymiarach więcej aury co on oczywiście zaprzecza, jednak pewne jest że to właśnie przedziwne testy oraz badania nad aurą dały mu przydomek boskiego naukowca. To właśnie w jego pokręconym wymiarze przepełnionym nadmiarem boskiej aury oraz wieloma boskimi "odpadkami" czyli powstałymi na wskutek przypadku stworzeniami lub bezużytecznymi artefaktami prowadzi swoje badania i obliczenia. To on razem z Warianem wymyślił matematykę oraz skomplikowane jej odmiany, które odnosiły się do zrozumienia zjawiska aury oraz jej wykorzystywania. Magni nie spocznie dopóki nie odkryje tajemnicy aury w pełni, gdyż to byłoby kluczem do stania się najpotężniejszym bogiem we wszechświecie. Pomimo takich ambicji Magni nie jest motywowany rządzą władzy a jedynie olbrzymią ciekawością świata, którą odznaczał się każdy przedstawiciel rasy Rubikonów.

Alleria – Młoda bogini lasu, zwierzyny oraz łowów. Córka byłej bogini ziemi Irveny. Patronka myśliwych,leśników,łuczników oraz przewodników. Dawno temu przed pokonaniem Irveny przez boga ognia Infernatila Alleria była bardzo przywiązana do swojej matki. Spędzała długie godziny na szkoleniu się w łucznictwie oraz uczestniczyła wiele razy w polowaniach podczas, których jej matka nauczyła ją szacunku do natury oraz zwierząt. Alleria była przekonana, że umiejętności są ważniejsze od ilości aury dlatego po wielu latach treningu doszła do perfekcji w łucznictwie. Po pewnym czasie zauważyła że za pomocą aury może znacznie poprawić swoje zdolności. Za pomocą magii lasu była zdolna oddawać zabójcze strzały, które leciały nawet parę kilometrów i przebijały się przez drzewa na ich drodze. Gdy Infernatil pokonał resztę bogów elementarnych i pochłonął ich aurę skazując ich na zapomnienie Alleria została całkiem sama w swoim leśnym wymiarze. Pomimo ogromnego żalu i nienawiści do boga ognia zdesperowana postanowiła odciąć się od spraw w niebiosach i pozostać w swoim wymiarze wciąż robiąc swoje. Jak się okazuje ma o wiele większy szacunek do zwierząt niż do bogów. Od tamtej tragedii jest bardzo nieufna i stara się być bierna wobec większości wydarzeń w niebiosach. Krążą plotki, że pomimo takiej postawy Alleria w głębi serca marzy żeby się kiedyś zemścić na bogu ognia za krzywdy wyrządzone jej rodzinie.

Lord Leonardo, czasami nazywany po prostu"Śmierć"–  Bóg śmierci, brat Ajexego oraz Malmorosa, ojciec Margaret. Patron nekromantów, zabójców oraz przede wszystkim nieumarłych, którzy są pod jego komendą. Posiada przydomek Lord ze względu na jego przynależność do bogów zagłady, gdzie reprezentuje domenę śmierci. Jest całkowitym przeciwieństwem swojego szalonego poprzednika Skarana i stara się żeby w niebiosach zapanowała równowaga. Obecnie razem ze swoją córką stara się aby nie doprowadzić do kolejnej wojny w niebiosach.

Bogowie Chaotyczni

Lord Morthen przyd."Niszczyciel"- bóg wojny i zemsty, brat Skarana,Nocturnusa oraz Overona. Patron wojowników,berserkerów,siłaczy oraz niektórych rycerzy. Niegdyś cesarz Balmory, której był wieloletnim władcą, oddał władzę swojej córce Vermorze, aby dołączyć do rebelii przeciwko Svantewitowi. Po zmasakrowaniu boskiej armii za pomocą innych czlonków rebelii udało się w końcu obalić Svantevita. Za pomoc w walce została przyznana mu ranga boga wojny. Podczas walki Morthen wykazywał się przerażającym okrucieństwem oraz niewyobrażalną siłą, za pomocą której z łatwością niszczył wszystkich przeciwników na swojej drodze. Z pewnością przez swojego legendarne umiejętności walki wręcz oraz przerażający szał bitewny, który daje mu olbrzymią siłę i nieograniczoną żywotność jest jednym z najpotężniejszych bóstw w niebiosach. Dzieje się tak też za sprawą ogromnych dawek aury, która pochodzi od nieskończonych konfliktów oraz walk, które rozgrywają się w innych wymiarach, a także w wymiarach boskich. Faktem jest że Morthen ma bardzo dużą liczbę potomstwa, które uśpił i zamknął w tzw. Wieży Legend, która została zbudowana pod ziemią w nieznanym miejscu. Każdy jego potomek jest mistrzowsko wyszkolony przez samego Morthena oraz stanowi nie lada wyzwanie nawet dla najlepszych wojowników. W każdej chwili Morthen może przebudzić swoją samozwańczą armię, która może okazać się pomocna przy pomniejszych potyczkach. Ze względu na jego przynależność do bogów zagłady ciąży na nim klątwa, która powoduje u niego niekontrolowane wybuchy furii, a także bardzo agresywne zachowanie. Dodatkowo podczas szału bitewnego wprowadza Morthena w amok przez co bóg wojny zaczyna brutalnie niszczyć zarówno wrogów jak i sojuszników. Morthen zdaje sobie sprawę z tego że ma wielu wrogów zarówno wśród bogów jak i we własnej rodzinie ze względu na swoje apodyktyczne zachowanie, jednak jak dotąd nikt nie był w stanie się mu przeciwstawić. Jego wymiar jest jednym z najbardziej chaotycznych miejsc we wszechświecie, gdyż trwają w nim nieskończone wojny pomiędzy nieśmiertelnymi wojownikami, którzy za swoje bohaterstwo w walce dostali się po śmierci do krainy wiecznych wojen.

Lord Antharg- Bóg zarazy oraz plagi. Patron zielonoskórych i trucicieli. Jest jednym z najstarszych bogów we wszechświecie. Pamięta czasy, gdy bogowie nie potrafili wykorzystywać aury oraz zna niemal całą historię niebios. Jako przedstawiciel domeny zarazy jest od niemal pierwszych dni swojego panowania przeklęty okrutną chorobą, która niemal całkowicie zdeformowała jego twarz. Z tego powodu Antharg niemal zawsze nosi swoją białą rzeźbioną maskę która skrywa jego paskudne oblicze. Klątwa jest zarówno olbrzymim atutem boga zarazy jak i jego największym przekleństwem, gdyż przez nią całe jego potomstwo rodziło się zdeformowane oraz niezdolne do pochłonięcia wystarczająco dużych ilości aury. Antharg od dawien dawna szuka sposobu, aby w jakiś sposób stworzyć swojego potomka wolnego od klątwy, aby w razie czego miał następce na swoje miejsce. Przez bardzo dlugi czas był przeciwnikiem reszty bogów, którym często krzyżował plany powodując wiele katastrof. Między innymi dzięki niemu rasa idealnych istot zmieniła się w orków, którzy zostali zmutowani pod wpływem wirusa, który Antharg sprowadził na ich ziemie. Bóg zarazy obraca się jedynie w towarzystwie bóstw zagłady, los innych bogów jest dla niego nieistotny. Uchodzi za tajemniczego i milczącego, chociaż niektórzy twierdzą, że to tylko pozory mające ukryć jego sadystyczny i bezwzględny charakter, który ukrywa zachowując stoicki spokój niemal w każdej sytuacji. Jego wymiar jest niemal w całości wypełniony trującymi oparami i przeróżnymi chorobami unoszacymi się nad martwą ziemią. Jedynym obiektem w nim jest Marmurowy pałac boga zarazy unoszący się razem z resztą marmurowych wysepek nad skażoną glebą.

Lord Melkor-Bóg głodu oraz zgnilizny. Ojciec Sylli oraz niezliczonej ilości owadopodobnych istot zwanych jak rój. Patron insektoidów oraz przeróżnych odmian roju, a także żebraków i ubogich. Dawno temu w niebiosach powstała anomalia zwana aurą zgnilizny, która powodowała przerażające szkody w boskich organizmach. Ze względu na szybkie rozprzestrzenianie się złowieszczej aury Melkor postanowił podjąć się samobójczej próby przejęcia jej aby ocalić resztę bogów przed zagładą. Po wchłonięciu całej aury jego umysł oraz ciało uległo straszliwej przemianie zamieniając go w pełzającą z bólu abominację przypominającą człowieka skorpiona. Melkor zmienił się do tego stopnia, że przerażeni bogowie uwięzili go w pustynnym wymiarze aby tam skonał. Jak się okazuje po ponad 1000 lat agoniii oraz ciągłych mutacji Melkor przetrwał wszystkie katusze. Co więcej w wyniku mutacji ujarzmił swoją nową aurę stając się bogiem głodu oraz zgnilizny. Przy okazji stworzył przedziwną rasę owadopodobnych stworzeń, które były jego potomstwem. Wciąż nie wiadomo kim była matka pierwszych okazów roju oraz jego najpotężniejszej córki- Sylli. Po opanowaniu w pełni swojej złowieszczej aury Melkor wydostał się razem z swoimi dziećmi poza wymiar ku zdziwieniu niemal wszystkich bogów. Po opuszceniu wymiaru stworzył swój własny, który zwany jest potocznie krainami głodu. Istoty roju dostały się do wielu innych wymiarów między innymi do Eller. Pomimo ogromnego żalu spowodowanego odrzuceniem przez resztę bóstw Melkor w przeciwieństwie do swojej córki odrzucił myśli o zemście za odizolowanie go od reszty bogów.

Luxor/Luxoria- Bóg/bogini pychy, tańca, śpiewu, a także hipnozy i manipulacji. Syn/córka Aniviel i Svantevita, brat/siostra Yril i Chillim. Patron/patronka tancerzy,śpiewaków, aktorów, hipnotyzerów, a także niektórych szlachciców i królów. Luxor/Luxoria jest z pewnością jednym z najbardziej pokręconych i dziwacznych bóstw w niebiosach. W jego/jej wymiarze wypełnionym różnymi bogactwami i przepychem trwają wieczne przedstawienia, w których główną rolę pełni oczywiście on/ona. Obsesja na punkcie stworzenia perfekcyjnej sztuki, która dałaby mu/jej nieskończoną sławę rozwinęła się do tego stopnia, że Luxor/Luxoria zmienia po parenaście razy dziennie płeć w zależności od aktualnie wystawianej sztuki. Faktem jest, iż żaden bóg do końca nie pamięta jaką właściwie bóg/bogini pychy ma płeć, stąd wielu nazywa go po prostu transwestytą. Wymiar bóstwa pychy skrywa również wiele mrocznych sekretów jak np. fakt, iż wypełniony jest po brzegi jego niewolnikami, składającymi się z półbogów oraz innych istot, którzy zahipnotyzowani niewyobrażalnym wdziękiem Luxora/Luxorii pełnią funkcję jego widowni przez wieczność. Stałe pragnienie sławy i uznania narobiło u niego wielu wrogów w szczególność wśród bogów, którzy nieprzychylnie patrzyli na zniewolenie coraz to większych ilości półbogów i ludzi. Sam wygląd bóstwa pychy jest niemal nieskazitelny, piekna blada cera, fioletowe oczy i idealnie wymodelowane krótkie włosy, które często zmieniają swój układ w zależności od płci. Jedyną jego/jej skazą jest pionowa blizna pod okiem, która może w teorii tłumaczyć dlaczego Luxor/Luxoria tak bardzo nienawidzi swojej matki i ojca.

Infernatil przyd. "Demon z niebios" - Bóg żywiołów. Patron magów ognia,piromantów, niektórych demonów oraz podpalaczy. Niegdyś bóg ognia, był jednym z czterech bóstw elementarnych, które miały za zadanie utrzymywać harmonię w naturze i zjawiskach pogodowych w innych wymiarach. Jako najstarszy był ich przedstawicielem w niebiosach, jednakże po wielu latach Infernatil zapragnął stać się jedynym bogiem kontrolującym żywioły. Wkrótce wyzwał resztę bogów elementarnych na pojedynek czyli kolejno Irvenę-boginię ziemi, Neptulona-boga wody oraz Al'Rahima- boga powietrza. Po wielu latach zaciekłej walki w końcu pokonał wszystkich bogów żywiołów po czym wchłonął ich całą aurę stając się bogiem wszystkich żywiołów i zyskując niewyobrażalną moc, która wykraczała nawet poza potęgę innych bóstw. Stał się istotą, która mogła z łatwością przejąć władzę w niebiosach ze względu na niewiarygodnie wielkie ilości aury, które pozyskał. Z tego powodu został przez resztę bogów okaleczony i uwięziony w piramidzie szaleństwa na Eller, która zakłócała przepływ aury i powodowała szaleństwo u każdej istoty która się do niej zbliżyła. W ten sposób Infernatil został uwięziony na niemal całe milenium. Dopiero po uratowaniu go przez członków ruchu oporu przeciwko bogom dołączył do nich aby zemścić się na boskim władcy, który mu wyrządził te wszystkie krzywdy. Po wojnie powrócił na stanowisko boga żywiołów, które jednak zdaje się wywoływać w przyrodzie różne anomalie ze względu na przesilenie aury. Infernatil przez swój konflikt z bóstwami elementarnymi ma w niebiosach na pieńku z wieloma innymi bogami, między innymi z Allerią i Lerd'hisem.

Nocturnus przyd. "Łaskobójca" - Bóg ciemności i strachu. Patron magów ciemności, a także tchórzy i przeróżnych horrorów (bestii pochodzących z pustki, które samym swoim wyglądem wywołują przerażenie nawet u samych bóstw). Brat Skarana,Overona i Morthena. Niegdyś podobnie jak reszta jego braci podlegał Skaranowi pełniąc funkcję półboga mroku i terroru. W przeciwieństwie do swoich braci odznaczał się olbrzymią lojalnością wobec swojego brata i zawszxe stawał po jego stronie. Po pewnym czasie Skaran wykorzystując jego szaloną wręcz lojalność wyssał z niego całą aurę tworząc przerażającą bestię stworzoną z aury ciemności i strachu zwaną "Ciemnością". Pozbawienie aury zniszczyło całkowicie ciało Nocturnusa i pozostawiła po nim jedynie jego pancerz, który zachował jego duszę. Pancerz Nocturnusa w raz z jego duszą został ukryty na Eller, a Skaran wykorzystując olbrzymią moc jaką dawała ciemność postanowił zgładzić resztę swoich braci, aby zdobyć jak największe pokłady aury. Po jego upadku ciemność wróciła na ziemię pod wpływem przywolania jej przez kultystów z pustki. Po wielu walkach została wchłonięta przez starożytne ostrze zwane "Frostmurne" , które potem przekazało Nocturnusowi jego własność. Po odzyskaniu swojej mocy Nocturnus stał się czymś na rodzaj żywej zbroi poruszanej jedynie przez swoją aurę. W zamian za pomoc dołączył do rebelii przeciwko Sventavitowi, dlatego później został pełnoprawnym bogiem ciemności i strachu. Jego przydomek wziął się z tego, iż uważał że litość jest cnotą tchórzy i głupców. Krążą również o nim legendy, że jeszcze nigdy nie zdarzyło mu się oszczędzić żadnego swojego przeciwnika oraz, że często manipuluje moralami armii w różnych wojnach w innych wymiarach.

Lerd'his przyd. "Potwór z północy"- Bóg lodu, ojciec Mileny i Ewy, syn Neptulona. Patron magów lodu, wojowników w Hellgath oraz przywódców. Była prawa ręka Svantevita i dowódca armii boskiej za czasów jego rządów. Był synem boga wody oraz śmiertelniczki, którzy zostali zgładzeni przez Infernatila podczas wielkiej wojny wśród bogów elementarnych. W tamtym okresie czasu Svantevit wykorzystał olbrzymią rządzę zemsty wśród Lerd'hisa i mianował go bogiem lodu oraz dowódcą boskiej armii. Był również oficjalnym bogobójcom, który zawsze dostawał to czego chciał. W tym czasie Lerd'his wierzył że rządy Svantevita są słuszne i wykonywał posłusznie wszystkie jego rozkazy. Gdy ruch oporu przeciwko bogom zdobył miażdżącą przewagę Lerd'his postanowił zahirbenować się razem ze swoją upiorną armią w lodowym grobowcu leżącym w łańcuchu górskim Ismar na północ od Hellgath. Gdy w końcu się wydostał dostał od cesarzowej pewne zadanie, które potem całkowicie zmieniło historię w niebiosach za sprawą uwolnienia Xemorghta. Obecnie Lerd'his rywalizuje razem z Ashley o uzyskanie rangi bogobójcy. Pewne jest że Lerd'his nienawidzi zarówno Infernatila jak i wielu bogów harmonijnych. Jest święcie przekonany o swojej nieskończonej potędze i uważa każde zagrożenie ze strony bogów za błache.

Garuda przyd. "Alkolm"- Bóg cierpienia, okrucieństwa oraz metalu. Syn Irveny i Svantevita, przyrodni brat Allerii. Patron sadystów, masochistów, katów, a także górników kowali i płatnerzy. Jeden z najstarszych bogobójców i katów w niebiosach, porzucił profesję bogobójcy aby poddawać okrutnym torturom wrogów niebios. Gdy Svantevit był boskim władcą Garuda torturował i zgładził wielu półbogów a nawet paru bogów, którzy byli przeciwnikami boskiego władcy między innymi boginię nadziei Mea. Po zajęciu stanowiska niebiańskiego kata przyjął imię Alkolm, które miało być jego ochroną przed próbami zemsty ze strony niektórych bóstw. Jego prawdziwą tożsamość zna jedynie Svantevit Irvena i Alleria. Zadawanie olbrzymich katuszy było od zawsze jego największą przyjemnością dodatkowo wzmacniało znacznie jego aurę. Po tym jak okazało się że dla Garudy nie ma znaczenia kogo torturuje, gdyż robił to tylko dla własnej satysfakcji stał się znienawidzony przez niemal wszystkich harmonijnych bogów. Jest wręcz znienawidzony przez swoją młodszą przyrodnią siostrę Allerię, która uważa go za zdrajcę, ponieważ przyłączył się do Svantevita i wykonywał jego rozkazy. Podczas zabijania Svantevita Garuda nawet nie próbował go bronić. Rozkoszował się samym widokiem cierpienia i śmierci jego własnego ojca, który sam stał się ofiarą swojego sadystycznego syna. Po zgładzeniu Svantevita Garuda po prostu powrócił do swojego ponurego wymiaru, w którym oddał się eksperymentom na swoich nieszczęsnych ofiarach które uczynił nieśmiertelnymi aby były w stanie przetrwać wszystkie tortury. Miały one na celu poznać prawdziwe znaczenie cierpienia w życiu innych istot.

Trexcoatl- Bóg chciwości. Patron jaszczuroludzi, skąpców, bankierów, a także niektórych urzędników. Przedstawiany na różnych freskach jako ogromny złoty wąż z skrzydłami pokrytymi platyną. Jest jednym z najbardziej tajemniczych bogów w niebiosach, ponieważ niewiadomo o nim praktycznie nic. Nie był widoczny w żadnych boskich wojnach ani nie wpływał znacząco na los innych bóstw. Wielu twierdzi, że zajęty jest stałym pomnażaniem swoich olbrzymich bogactw w swoim przedziwnym wymiarze wypełnionym niewyobrażalnymi skarbami. Podobno uwielbia kolekcjonować różne artefakty i błyskotki, których posiada już pokaźną liczbę w swoim skarbcu. Jedna z legend opowiada o tym jak gdy pewnemu królowi udalo się uzbierać bogactwa większe od samego boga chciwości, Trexcoatl wysłał mu pewien dar zwany dłonią złotego węża. Artefakt ten potrafił transmutować dosłownie wszystko w złoto. Po paru miesiącach mnożenia bogactw król popadł w obłęd zamieniając całą swoją rodzinę w złote posągi po czym samemu zamienił się w czyste złoto. Stąd przesąd, że ludzie wyjątkowo chciwi po śmierci trafiają do jego wymiaru gdzie za karę za swoje skąpstwo są zamieniani w złote posągi, które przyozdabiają pałac boga chciwości.

Ad blocker interference detected!


Wikia is a free-to-use site that makes money from advertising. We have a modified experience for viewers using ad blockers

Wikia is not accessible if you’ve made further modifications. Remove the custom ad blocker rule(s) and the page will load as expected.

Więcej z Fandomu

Losowa wiki